|
buğulu penceremde bir ben birde yalnızlık
hava soğuk,yağmurlu ve karanlık
sakin sessiz ve bomboş ortalık
buğulu penceremde bir ben bir de yalnızlık
sokak lambaları birer birer yanarken
insanlar yavaşça sokakları terkederken
bu akşam hüzün yine benimleyken
buğulu penceremde bir yalnızlık birde ben
dolunay çıkınca ortaya kalmadı karanlık
deniz olabildiğince durgun ve bulanık
hikayeme henüz bulamazke
Güneşin batışını izliyordum.
Benziyordu,benim kırık hayallerime...
El sallıyordu,onlar gibi. Yansıtıyordu;dağın eteklerine
son umutlarını,
ben gibi...
azalıyordu umutları,
yokoluyordu,onlarla.
Ben ve hayallerim gibi...
Güneşin batışını izliyordum.
Benziyordu,benim kırık hayallerime...
El sallıyordu,onlar gibi. Yansıtıyordu;dağın eteklerine
son umutlarını,
ben gibi...
azalıyordu umutla
|